Egemen Korkmaz'dan: Tazemeta 13
Maçların başlamasına günler kalmışken üçü kaleci hepi topu ondört kişiyle çalışan bir takım için ilk maçta kümenin kıdemli, namlı, hele de yüzüncü yılında pek heveslinmiş takımından; Ceyhun’un (o da kıdemli) dramatik kısa filmine (kısacık özetlerden anlaşılan bu) rağmen koparılmış bir puan. Hemen onu takip eden haftada kümenin ”en” başalt (esasen muharir Beşiktaş’ın da başalt takım olduğu fikrindedir ya tartışmaya müsait bu mevzuudan uzak durmak yanlısıdır.) takımının çoşkulu taraftarlarının katılımıyla düzenledigi hoşgeldin partisini (bir gün bir baloya davet edilirsiniz bir de bakarsınız davetliler listesinde adınız yok.) berbat edip üç puanın hepsini alıp çıkmak en temkinli ifade ile umut, güven verici.
Bunu bir de Ziya Doğan’a söyletelim. Hoca Trabzon deplesmanından sonra: ”Bu galibiyete şu yüzden seviniyorum; oyuncularımıza bunu yapabileceklerini söylediğimizde tereddütleri vardı. Ancak şimdi bunu yapabileceklerini biliyorlar.” diyordu.
Daha umut verici olan ise Besim Abbas’in takıma dahil olması. Eğer ki can havliyle ;tesadüfi bir katılım değil de bir tasarruf iradesi, bir bilinçli yöneliş ise bu; Yıllardır bölge halkının ”öldüresiye” sevdiği mülki,idari amirler, bölgede muvazzaf paşalarca himaye edilegelen takımı bölge halkınından kılacak, desteği ve çoşkuyu misleyecek, takıma hüviyet, hususiyet kazandıracak bir hamle bu. Degil mi ki? Farozlular söylencesinden bu yana hiçbir Trabzonspor takımı Shota’lı takım kadar sevimli değildi! Bölge (Bölge halkı oraya Kürdistan diyor. Muharrir de bu deyimi benimsiyor.) çocuklarından tertip olunmuş bir takımla verilecek bir düşmeme mücadelesi; Sekiz nafile yabancı, Sittin tane içi geçmiş Süper lig kaşarı, birkaç İstanbul eskisinden devşirelecek bir takımın vereceği orta sıra mücadelesinden her durumda evladır!
İki temenni: ”Diren ha Diyarbekir diren!” Ve Trt Şeş maçların tekrarını yayınlasa ya!
* Kürt dilinde : çok güzel. Aynı zamanda müthiş bir Ciwan Haco şarkısı: http://www.youtube.com/watch?v=lhzx41iwF6s
