Livorno:
İçi boşaltılmış bir eğlencelik, tehlikesiz bir romantizm unsuru değil.
Yeknesaklaşanların, flulaşanların, anlamsızlaşanların içerisinde bir başka varoluş biçimi, hala bir başka varoluş ifadesi.
Livorno:
Bir ihtimal -den de fazlası- bir güç.
Bir inat, ama sadece bir inat değil; bir hakikat ifşasıı,başka bir yol çağrısı, bastırılamayan pür-neşe bir ses.
A.S. Livorno Calcio:
Bir futbol kulübünden çok daha fazlası – bir başka dev; Mülhid Mustafa’dan bir nefes alıyorlar; Spartacus’e, Ernesto’ya, Marcos’a, Cabral’a, Mahir’e kardeşler; Lorca’dan bir söz söylüyorlar, Nazım’dan; Marx’ın rahlesine diz kırıyorlar
EVET İSYAN!
Toscana’dan, Fatsa’dan, Nasiriye’den, Chiapas’tan, Filistin’ten, Annares’ten
Be’hey Silvio, bekle; yine geliyorlar!
